مرجع تخصصی مالیات در دیوان عدالت اداری

کلاسه پرونده: ۳۱۳/۸۰

شاکی: آقای عباس جمال‎پور

موضوع: ابطال ماده ۴ مصوبه ۱۰۶۱ مورخ ۱۳۷۶/۴/۱ هیات مدیره شرکت ملی نفت ایران

تاریخ رای: یکشنبه ۲۶ آبان ۱۳۸۱

شماره دادنامه: ۳۰۲

مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، به موجب ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان مصوب ۱۳۶۸ (هر سال اسارت آزادگان به عنوان دو سال سابقه مفید و مرتبط تلقی و از هر لحاظ قابل احتساب می‎باشد.) ضمن اینکه ماده ۲۶ و تبصره قانون مذکور (ازادگان از کلیه امتیازات اعطایی به رزمندگان که در قانون فوق‎الذکر اشاره‎ای نگردیده برخوردار نموده) معذالک شرکت ملی نفت ایران بدون توجه به قانون و بخشنامه‎های صادره از سوی سازمان امور اداری استخدامی به موجب بند (ج) و (د) مصوبه ۷۹۷ مورخ ۱۳۶۹/۹/۲۱ هیات مدیره نفت مدت اسارت آزادگان شاغل در این دستگاه را دو برابر تلقی نموده و برای احتساب موضوع را به مصوبه ۶۱۴ مورخ ۱۳۶۶/۵/۳ هیات مدیره ارجاع که برای نمونه با اعطاء دو پایه شخصی مابقی سوابق اینجانب را نصف نموده که می‎بایست متعاقباً در ترفیعات بعدی منظور و محاسبه گردد که مصوبه یاد شده دقیقاً ناقض قانون حمایت از آزادگان بوده است.مجدداً هیات مدیره شرکت نفت در ماده ۴ مصوبه شماره ۱۰۶۱ مورخ ۱۳۷۶/۴/۱ کلیه سوابق نصف شده باقی‎مانده مذکور را کان‎لم‎یکن تلقی نموده است. حال با عنایت به مراتب فوق و تصریح قانونگذار مبنی بر احتساب هر سال اسارت به عنوان دو سال سابقه مرتبط و مفید و بخشنامه‎های صادره از سوی سازمان امور اداری و استخدامی کشور در این خصوص تقاضای ابطال ماده ۴ از مصوبه شماره ۱۰۶۱ مورخ ۱۳۷۴/۴/۱ و احتساب سابقه سنوات مدت اسارت را وفق قانون خواستارم.رییس امور حقوقی و قراردادهای بین‎المللی شرکت ملی گاز ایران به شرح نامه شماره گ/الف‎ح/۷۳۲ مورخ ۱۳۸۱/۳/۲۸ اعلام داشته‎اند مدت سابقه اسارت شاکی حسب قوانین و مقررات مربوطه دو برابر محاسبه و در ترفیع و حقوق وی موثر بوده است و ادعای شاکی به کیفیت مطروحه در دادخواست تقدیمی فاقد محمل و مبنای قانونی است.هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت‎الاسلام‎والمسلمین دری‎نجف‎آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به‌صدور رای می‎نماید.

رای هیات عمومی

به صراحت ماده ۱۳ قانون حمایت از ازادگان مصوب ۱۳۶۸ «مدت اسارت برای عموم آزادگان اعم از اینکه قبل از اسارت در دستگاه‌ها شاغل بوده و یا بعد از اسارت شاغل شوند با تمایل آنان به ازاء هر یک سال اسارت دو سال به عنوان سابقه خدمت رسمی مرتبط تلقی می‌گردد و از هر لحاظ مورد محاسبه قرار خواهد گرفت...» نظر به اینکه حکم مقنن متضمن ضرورت احتساب کلیه مدت اسارت آزادگان به شرح مقرر در ماده فوق‎الذکر است، اطلاق ماده ۴ مصوبه شماره ۱۰۶۱ مورخ ۱۳۷۶/۴/۱ هیات مدیره شرکت ملی نفت ایران در خصوص عدم احتساب باقیمانده سابقه خدمت کارمندانی که بابت سابقه قبلی از دو ترفیع و یا دو معادل ریالی برخوردار شده‎اند به منظور اعطاء ترفیع –ترفیعات بعدی از تاریخ ۱۳۷۶/۴/۱ به جهت اینکه مفهم تسری آن به آزادگان شاغل مشمول مقررات استخدامی مربوط و نتیجتاً موجب محدودیت در احتساب کلیه مدت اسارت آنان می‎باشد، مغایر ماده ۱۳ قانون فوق‎الذکر تشخیص داده می‌شود و به استناد قسمت دوم ماده ۲۵ قاننون دیوان عدالت اداری ابطال می‌گردد.

رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - درّی نجف آبادی

برای این رأی هنوز مستندی به تأیید کارشناس نرسیده است.

رای شماره ۳‍۰۲ مورخ ۱۳۸۱/‍۰۸/۲۶ هیات عمومی دیوان عدالت اداری

مستندات تأییدشده این رأی