مرجع تخصصی مالیات در دیوان عدالت اداری

کلاسه پرونده:۳۰/۸۵

شاکی:دانشکده علوم پزشکی سبزوار

موضوع:اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۴ و ۵ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

تاریخ رای:یکشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۸۶

شماره دادنامه:۱۳۴۱

مقدمه: الف-۱- شعبه هفدهم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۳/۱۹۵۸ موضوع شکایت علی اکبر جلالی‎فر به طرفیت دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی سبزوار به خواسته، صدور حکم به الزام دانشکده به پرداخت فوق‎العاده کارانه موضوع ماده ۵ قانون نظام هماهنگ پرداخت از سال ۷۵ لغایت ۷۸ به شرح دادنامه شماره ۲۷۸۰ مورخ ۲۸/۱۰/۸۳ چنین رای صادر نموده است، نظر به اینکه ماده ۵ قانون نظام هماهنگ پرداخت و تبصره‎های ذیل آن مقرر داشته، به کارکنان دولت که مشاغل آنها استاندارد شده (یا نشده) و بیش از استاندارد انجام وظیفه می‎نمایند فوق‎العاده‎ای تحت عنوان کارانه پرداخت خواهد شد و با توجه به بخشنامه شماره ۵۵۵/۱۱-۱۲/۳/۷۸ و بخشنامه شماره ۷۸۰۰۰/۲د-۲۵/۲/۷۵ شورای حقوق و دستمزد و بخشنامه شماره ۲۴۳۴/د مورخ ۱۸/۴/۷۳ سازمان امور اداری و استخدامی کشور که پرداخت فوق‎العاده کارانه را مورد تصویب قرار داده و با توجه به مفاد رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره ۵۲-۲۳/۲/۸۰ نیز پرداخت فوق‎العاده کارانه علاوه بر فوق‎العاده حق جذب را مغایر قانون تشخیص نداده است و با عنایت به اینکه نسبت به خواسته شاکی ایراد و تکذیبی معمول نگردیده است، بنابراین شکایت مطروحه وارد تشخیص گردید و حکم به ورود شکایت شاکی به شرح مندرج در ستون خواسته صادر و اعلام می‎گردد. الف-۲- شعبه چهارم تجدیدنظر دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۴/۲۷۲ موضوع تقاضای تجدیدنظر خواهی دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی سبزوار نسبت به دادنامه شماره ۲۷۸۰ مورخ ۲۸/۱۰/۸۳ شعبه هفدهم دیوان به شرح دادنامه شماره ۱۲۱۴ مورخ ۲۲/۵/۸۴ چنین رای صادر نموده است، الزام به پرداخت کارانه با توجه به بخشنامه‎های صادره که وسیله اداره طرف شکایت ابراز گردیده دارای محدودیت میزانی و کمیتی دارد، بدین معنی که اولاً تا مبلغی خاص قابل پرداخت است. ثانیاً به قسمتی از افراد پرداخت می‎گردد و چـون بخشنامه‎های استنادی کماکان بـه قوت خودباقی هستند و ابطال نشده‎اند، لـذا لذا ضمن فسخ دادنامه شعبه بدوی حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‎گردد. ب-۱- شعبه دهم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۳/۲۵۳۹ موضوع شکایت محمد آب باریکی به طرفیت دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی سبزوار به خواسته، الزام دانشکده علوم پزشکی به پرداخت فوق‎العاده کارانه به شرح دادنامه شماره ۳۲۵۰ مورخ ۱۱/۱۲/۸۳ چنین رای صادر نموده است، نظر به اینکه مطابق بخشنامه‎های شماره ۳۸۶۰/۴ مورخه ۲۳/۸/۷۴ سازمان امور اداری و استخدامی کشور راجع به ضوابط پرداخت فوق‎العاده کارانه برخی از مشاغل عمومی و شماره ۱۵۵۵/۱۱ مورخه ۱۲/۳/۷۸ شغل خواهان در ردیف مشاغل عمومی قرار گرفته است و در نتیجه جزء پرسنل بهداشتی و درمانی که از مشاغل خاص است نمی‎باشد و با توجه به ماده ۵ و تبصره‎های آن از قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب ۱۳/۶/۷۰ مجلس شورای اسلامی و اینکه خوانده هیچگونه دلیلی مبنی بر پرداخت مبلغ ۳۰% مجموع حقوق و فوق‎العاده شغل کارکنان محل اشتغال خواهان و ۵۰% کارکنان آن نیاورده است، لذا با توجه به جمیع جهات معنونه و اینکه منضمات لایحه جوابیه نیز مربوط به محل اشتغال خواهان نبوده بلکه مربوط به یکی از واحدهای تحت پوشش خوانده می‎باشد بدین وسیله حکم به ورود دعوای خواهان صادر و اعلام می‎گردد. ب-۲- شعبه پنجم تجدیدنظر دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۴/۳۱۳ موضوع تقاضای تجدیدنظر خواهی دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی سبزوار نسبت به دادنامه شماره ۳۲۵۰ مورخ ۱۱/۱۲/۸۳ شعبه دهم دیوان به شرح دادنامه شماره ۴۰۴ مورخ ۲۸/۴/۸۴ چنین رای صادر نموده است، نظر به اینکه مطابق ماده ۵ قانون نظام هماهنگ پرداخت و تبصره‎های ذیل آن، پرداخت فوق‎العاده کارانه در مورد مشاغل استاندارد منوط به انجام وظیفه بیش از استاندارد تعیین شده و در مورد مشاغل غیر استاندارد، انجام وظیفه بیش از حد معمول با کیفیت مطلوب که با پیشنهاد دستگاه مربوطه به تایید سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی رسیده می‎باشد و قیود اضافه تر از آن جمله عدم تامین بودجه که ماخذ آن از محل صرفه جویی دستگاه ذیربط در هزینه‎های پرسنلی می‎باشد و یا عدم پرداخت فوق‎العاده به بیش از ۵۰% پرسنل واجد شرایط در بخشنامه استنادی تجدیدنظر خواه فاقد محمل قانونی بوده و در واقع به نوعی دخالت در قانونگذاری محسوب می‎شود و می‎بایست مطابق ماده قانونی فوق‎الذکر در خصوص واجـدین شرایط ازجمله تجدیدنظرخوانده، فوق‎العاده کارانه پرداخت شود، لـذا ضمن رد تجدیدنظر خواهی مطروحه دادنامه بدوی شعبه ۱۰ را با استدلال مارالذکر عیناً تایید و ابرام می‎نماید. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‎البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت بـه صدور رای می‎نماید.

رای هیات عمومی

اولاً، با توجه به مجموع محتویات پرونده‎های فوق‎الذکر وجود تناقض در مدلول دادنامه‎های فوق‎الاشعار محرز است. ثانیاً، به صراحت ماده ۵ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه ۱۳۷۰ پرداخت فوق‎العاده کارانه به مستخدمینی که مشاغل آنان استاندارد شده و شاغلین آنها بیش از استاندارد تعیین شده انجام وظیفه می‎نمایند، حداکثر معادل حقوق مبنای آنان و بر حسب ارزش واحد استاندارد کار و کار اضافی انجام شده در هر ماه مجاز اعلام گردیده است. بنابراین پرداخت فوق‎العاده مزبور به مستخدمانی که مشاغل آنان استاندارد نشده و یا پرداخت آن فوق‎العاده بیش از ارزش واحد استاندارد کار و کار اضافی انجام شده و همچنین بیش از حداکثر معادل حقوق مبنا در هر ماه جواز قانونی ندارد و دادنامه شماره ۱۲۱۴ مورخ ۱۳۸۴/۵/۲۲ شعبه چهارم تجدیدنظر دیوان در حدی که متضمن این معنی است، موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده می‎شود. این رای مستنداً به بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم الاتباع است.

معاون قضایی دیوان عدالت اداری -مقدسی‎فرد

برای این رأی هنوز مستندی به تأیید کارشناس نرسیده است.

رای وحدت رویه شماره ۱۳۴۱ مورخ ۱۳۸۶/۱۱/۱۴ هیات عمومی دیوان عدالت اداری

مستندات تأییدشده این رأی