مرجع تخصصی مالیات در دیوان عدالت اداری

هیات تخصصی استخدامی

شماره پرونده : ۹۷۰۳۲۷۴، ۹۷۰۲۶۰۹ و ۹۷۰۲۵۷۵

شماره دادنامه : ۲۵۵-۲۵۴-۹۸۰۹۹۷۰۹۰۶۰۱۰۲۵۳ تاریخ : ۵/۶/۹۸

شاکیان : خانم ناهید فخر و مریم نظر پور دیوشلی و آقای علی کاظمیان حیدری

طرف شکایت : سازمان امور اداری و استخدامی کشور

موضوع شکایت و خواسته :ابطال بند تعریف «داوطلب بومی» از ماده ۱ بخشنامه شماره ۹۷۵۷؍۹۳؍۲۰۰ مورخ ۱۹؍۷؍۹۳ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور

مقرره مورد شکایت: ۱- (تعریف داوطلب بومی از ماده ۱ بخشنامه مذکور):

- داوطلب بومی : افرادی که حداقل دارای یکی از ویژگی های زیر باشند، داوطلب بومی تلقی می گردند.

الف) شهرستان یا استان محل تولد داوطلب یا همسر وی با شهرستان یا استان محل مورد تقاضا برای استخدام یکی باشد.

– داوطلب بومی: افرادی که حداقل دارای یکی از ویژگی‌های زیر باشند، داوطلب بومی تلقی می‌گردند:

الف- شهرستان یا استان محل تولد داوطلب یا همسر وی با شهرستان یا استان محل مورد تقاضا برای استخدام یکی باشد.

ب- همسر و فرزندان کارمندان رسمی و پیمانی دولت و یا نیروهای مسلح (اعم از شاغل و یا بازنشسته) که شهرستان یا استان محل خدمت فعلی یا بازنشستگی آنان با شهرستان یا استان محل مورد تقاضا برای استخدام آنان یکی باشد.

ج- داوطلب حداقل چهار (۴) سال از سنوات تحصیلی (ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان و یا دانشگاه) را به صورت متوالی یا متناوب در شهرستان و یا استان محل مورد تقاضا برای استخدام طی کرده باشد.

د- داوطلب یا پدر، مادر و یا همسر وی، حداقل چهار (۴) سال سابقه پرداخت حق بیمه در شهرستان و یا استان محل مورد تقاضا برای استخدام را داشته باشند (پرداخت حق بیمه به مدت تعیین‌شده صرفاً توسط یکی از موارد مذکور قابل احتساب است.)

تبصره- مبنای استان و شهرستان برای تعیین بومی بودن، تقسیمات کشوری در زمان ثبت‌نام می‌باشد

دلایل شاکی برای ابطال مقررات مورد شکایت : تعریف بومی و امتیاز قایل شدن در استخدام برای آن تبعیض آمیز است و موجب تضییع حق است و خلاف اصل مساوات است. چرا که برتری داوطلبان بومی استان و شهرستان بر سایر داوطلبان آزمون استخدامی مغایر اصول قانون اساسی از جمله اصول ۱۹، ۴۸ و ۳۸ و بند ۶ اصل ۲ و بند ۹ اصل ۳ می باشد. همچنین بومی گزینی مغایر بند ۱ مقاوله نامه شماره ۱۱۱ سازمان بین المللی کار است که جمهوری اسلامی ایران به آن پیوسته است. هم چنین شرط بومی گزینی مندرج در مقررات مورد اعتراض مغایر مواد ۱۳ و ۱۴ قانون استخدام کشوری و مواد ۴۱ تا ۵۲ قانون مدیریت خدمات کشوری است.

پیشتر نیز هیات عمومی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه های شماره ۱۲۶۵ مورخ ۱۵؍۱۲؍۹۶و ۳۶ مورخ ۱۵؍۱؍۹۶ در خصوص موضوعات مشابه بومی گزینی حکم به ابطال صادر کرده است.

در پاسخ به شکایت مذکور رییس امور حقوقی و قوانین سازمان اداری و استخدامی به موجب لوایح شماره ۶۳۲۶۸۷ مورخ ۱۵؍۱۱؍۹۷ و ۶۳۳۱۲۵ مورخ ۱۵؍۱؍۹۷ به طور خلاصه توضیح داده است که :

در نظر گرفتن امتیاز برای داوطلبان بومی به جهت عدم بهره مندی یکسان نقاط مختلف کشور از امکانات آموزشی بوده و چون دسترسی به امکانات یکسان نبوده و شرایط آموزشی داوطلبان در سراسر کشور مساوی نیست، بومی گزینی تبعیضی ناروا محسوب نمی شود. هم چنین جذب نیروهای بومی در مناطق کمتر توسعه یافته امکان حفظ این نیروها را در مناطق مذکور فراهم می آورد.

پرونده در جلسه مورخ ۳۰؍۴؍۱۳۹۸ هیات تخصصی استخدامی مطرح گردید و پس از استماع گزارش تهیه شده، موضوع مورد بحث و بررسی قرار گرفت و اعضاء با اتفاق آراء مفاد مقرره مورد شکایت را قابل ابطال ندانستند، بنابراین به استناد بند «ب» ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به شرح زیر مبادرت به صدور رای می شود.

رای هیات تخصصی

با توجه به اینکه به موجب ماده ۴۴ قانون مدیریت خدمات کشوری تصویب دستورالعمل مربوط به نحوه برگزاری امتحان عمومی و تخصصی جهت استخدام افراد در دستگاه های اجرایی در صلاحیت شورای توسعه مدیریت بوده است و از طرفی تعریف داوطلب بومی در ماده ۱ دستورالعمل مذکور به خودی خود امتیازی را برای شخص بومی ایجاد ننموده است و ارایه تعریف مذکور نیز مغایرتی با قانون ندارد، لذا تعریف ارایه شده از داوطلب بومی در ماده ۱ از دستورالعمل مورد شکایت قابل ابطال تشخیص داده نشد و رای به رد شکایت صادر می شود.

این رای مستند به بند «ب» ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری صادر و ظرف بیست روز پس از صدور، از سوی ده تن از قضات یا رییس محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض می باشد.

رضا فضل زرندی - رییس هیات تخصصی استخدامی

برای این رأی هنوز مستندی به تأیید کارشناس نرسیده است.

رای شماره ۲۵۳ تا ۲۵۵ مورخ ۱۳۹۸/‍۰۶/‍۰۵ هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری

مستندات تأییدشده این رأی